Leon Adriaans - Schilderij Overeind
Leon Adriaans - Schilderij Overeind
Laad afbeelding in Galerij-viewer, Leon Adriaans - Schilderij Overeind
Laad afbeelding in Galerij-viewer, Leon Adriaans - Schilderij Overeind

Leon Adriaans - Schilderij Overeind


SKU: WE0025

Westside Art

slechts 1 op voorraad

Informatie:

  • 1993
  • 21,2cm x 20,3 cm
  • Leon A. Adriaans (1944-2004)

Leon Adriaans:

Leon A. Adriaans (Helmond, 18 januari 1944 – Sint-Michielsgestel, 1 februari 2004) was een Nederlands kunstschilder van hedendaagse kunst.

Leon Adriaans verenigt schijnbare tegenstellingen. Zijn boerenbestaan was een kunstwerk op zich. Zijn werk een zoektocht in de ziel. Enerzijds volkomen Brabants. Anderzijds sneed hij universele thema's aan. In alles volkomen authentiek. Ontdek hier het gevoel van Leon Adriaans. Ontdek zijn werk. Ontdek zijn jaren. Ontdek het Sterrebos, de plek waar hij leefde en werkte en waar zijn atelier voor toekomstige generaties bewaard is gebleven. Een werkplek ook voor kunstenaars die zich door zijn leven en werk laten inspireren.

In de artistieke ontwikkeling van Adriaans speelde de zogenaamde ‘zware Van Nelle club’ een belangrijke rol. De ‘club’ bestond uit kunstenaars die elkaar uit hun studietijd kenden, waaronder Henk van de Rijdt, John van de Rijdt, Richard Menken en Frans Schouten. Henk van de Rijdt bracht de groep in contact met de al wat oudere Jacques van der Heyden (alias JCJ Vanderheyden). Er werd geëxperimenteerd met beeld (video en film) en geluid. In de context van de ‘zware Van Nelle club’ ontwikkelde Adriaans zijn interpretatie van de arte povera. Hij werkte bij voorkeur met goedkoop en gemakkelijk te verkrijgen materiaal om dat te gebruiken als basis voor een nieuwe beeldtaal. Vanaf 1970 gebruikte Adriaans veelvuldig veevoederzakken als drager voor zijn schilderwerk. In het midden van de jaren zeventig pachtte Adriaans een stal en een weiland in het Sterrenbos op het landgoed Haanwijk, even ten zuiden van Den Bosch. Hier concretiseerde hij zijn liefde voor dieren. Behalve als kunstenaar begon Adriaans hier een leven als keuterboer. Zelf zag hij geen verschil tussen beide levenswijzen.

In het begin van 1975 had Adriaans zijn eerste expositie in het Utrechtse cultuurcentrum ’t Hoogt. Het werk dat daar te zien was, werd door hem getypeerd als: "Mijn allereerste tentoonstelling is begonnen. Centraal staat het zwart, het wit, en het lijden, de vrouw, mijn werk, het dier en het onbekende" (Van den Hoven, 2008, 64).

In 1977 trouwde Adriaans Twanneke le Brun. Ze woonden in het pand Achter de Tolbrug 10 in Den Bosch. Het echtpaar kreeg twee dochters.

In 1982 ontstond het eerste van een reeks van schilderijen, waarin de schilder als silhouet aanwezig is. Vaak is er een geel vlak dat geschilderd wordt door een geknield weergegeven figuur. De toepassing van het silhouet kan worden gezien als de weergave van een ‘vergeestelijkt’ beeld van de kunstenaar. De twee vaak aanwezige ramen fungeren als een metafoor voor de inspiratie die de kunstenaar bereikt.

In 1991 maakte Adriaans samen met Kees van den Boogaart de film De Echokamers van instinct en intuïtie. In de videoproductie wordt het verband gelegd tussen zijn beleving van de Brabantse keuterboerencultuur en zijn uitingen in de beeldende kunst. Deze beelden worden onderbouwd door historisch beeldmateriaal van en over hemzelf. De productie is niet alleen interessant vanwege de creatieve weergave van het werk en de persoon, maar ook vanwege de historische opbouw van experimenteel naar documentair gebruik van film/videomateriaal. Filmmateriaal dat hij samen met Henk van der Rijdt maakte tussen 1967 en 1982. De productie was onderdeel van de expositie in de Vleeshal te Middelburg (mei 1991). De film werd geen succes, maar werd wel opgenomen in het archief van MonteVideo, thans Li-MA in Amsterdam.

Door de inspanningen van de galerie Arti Capelli van Gerard Hendriks in Den Bosch raakte het werk van Adriaans buiten Nederland bekend. Via Hendriks ontstond contact met de Veldhovense notaris Dick Wachters, een van de belangrijkste verzamelaars van het werk van JCJ Vanderheyden. Wachters steunde Adriaans vervolgens financieel en inhoudelijk. Hij bewerkstelligde dat Adriaans ook op linnen ging schilderen. Zo ontstond in 1992 Velàsquez Room, een doek geïnspireerd op het schilderij Las Meninas van Diego Rodríguez de Silva y Velázquez uit 1656. Wachters richtte in 1997 de Stichting Adriaans op om het beheer over het werk van Adriaans in goede banen te leiden. Daardoor konden diens schilderboeken uit het begin van de jaren tachtig worden veiliggesteld.

Adriaans overleed in 2004. Zijn laatste werk was Into Heaven, een doek van 30x30 waarop een poort te zien is met invallend geel licht.

 

Sluiten (esc)

Popup

Use this popup to embed a mailing list sign up form. Alternatively use it as a simple call to action with a link to a product or a page.

Age verification

By clicking enter you are verifying that you are old enough to consume alcohol.

Zoek

Winkelwagen

Uw winkelwagen is momenteel leeg.
Shop nu